στο υαλοπωλείο πολλά καλογυαλισμένα ανέκδοτα
κι απέναντι από το κουρείο
βγαίνει ένας πεισματάρης ταύρος,
κοντράρει στην πεσμένη καρδάρα,
ορμάει με δύναμη,
άλλα κολλάει
στο τζάμι.
κάθεται κάτω,
στρίβει τσιγάρο τα εφηβικά του ποιήματα
και τα καπνίζει
κλαίγοντας,
για να τα εισπνεύσει
και να γελάσει
πάντα οι προσωπικές ιστορίες είναι οι πιο πιασάρικες κι εγώ θα πω τη δική μου, υπαινικτικά.
με λένε αντώνη (δηλαδη δε με λένε αντώνη, αλλά δεν έχει καμία σημασία)
γεννήθηκα το μάη, που γεννιούνται τα γαιδούρια και είμαι εικοσικάτι μαΐων
τα καλοκαίρια οδηγάω μια παλιά σακαράκα με κλειστή καρότσα, που οι φίλοι μου τη λένε νεκροφόρα ή γαμιστρώνα. μπορεί να είναι ρετάλι, αλλά στα κωλοπάτηλα βάζει κάτω αγωνιστικά. είναι πισωκούνα ντε. μ’ αρέσει να περιδιαβαίνω μαζί της τα χωριά του κάμπου λίγο πριν δύσει ο ήλιος και να φτιάχνω αυτοσχέδια τραγούδια, να χώνω μέσα στους στίχους όσα βλέπω, με τρόπο ντανταϊστικό θα έλεγα, απρόβλεπτο, από το τρακτέρ στον άλεξ φέργκιουσον σερ. πιάνει τελική εκατόν δέκα κάτι.
μου αρέσει βέβαια πιο πολύ ο χειμώνας, τα κασκόλ, οι ζεστές σοκολάτες, το ψιλόβροχο
είμαι παναθηναϊκός και καμιά φορά χαίρομαι όταν χάνει ο ολυμπιακός, δεν ντρέπομαι να το πω. αλλά δεν πολυπαρακολουθώ.
είμαι ηθοποιός και όσα χρήματα έχω βγάλει τα έχω βγάλει έτσι (ή επειδή ήμουν καλός μαθητής)
διαβάζω μετά μανίας dostoevsky, bukowski, beckett, kafka, shakespeare, και τόσους άλλους και ευτυχώς έδωσα στα βιβλία τους λιγότερα από όσα θα έδινα στον ψυχίατρο
ψοφάω να ακούω chopin, liszt, schumann αλλά και στέρεο νόβα (μαζί&χώρια), ρόδες, coldplay, faithless, doors, αλλά και μητροπάνο και δεληβοριά και τις φάρσες του φουσέκη και τόσα άλλα που δεν μου έρχονται κι ίσως κατά καιρούς τρελαίνομαι μαζί τους.
αφήστε μου ένα αυτόγραφο. μη μου αφήσετε αφτόγραφο γιατί θα κουραστείτε να πληκτρολογείτε με τα αυφτιά
